بخش ۲۱ - پیر
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف لحظه‌ای می‌پردازد که ساقی (جرعه‌ساز) از محبت و زیبایی خود شرمگین است. او با گشودن گل پیرهنش، به زیبایی و جذابیت خود اشاره می‌کند. این تصویرسازی نشان‌دهندهٔ ترکیبی از عشق و شرم است.
برداشت ساقی ما شرم از میان و منهمگل پیرهن قبا را بگشود و پیرهن هم
هوش مصنوعی: ساقی ما از شرم به خود می‌لرزد و من نیز برای اینکه به او دلگرمی بدهم، دکمه‌های پیرهنم را باز کردم تا حال و هوای بازتر و راحت‌تری پیدا کنیم.