شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به احساس تنهایی و خالی بودن محیط اشاره می‌کند. او از ساقی می‌خواهد که در دلش از اندیشه خالی شود. همچنین به فرار شیران و خالی بودن جنگل اشاره می‌کند و در نهایت می‌گوید که امروز دیگر آن شیشه پر از شربت و نشاط نیست و خالی است. به طور کلی، شعر حس یأس و خالی بودن را منتقل می‌کند.
ساقی نظری که دل ز اندیشه تهیستشیران همه رفتند و سر بیشه تهیست
هوش مصنوعی: ای ساقی، نگاهی به من بینداز که دل من از فکر و اندیشه خالی است. همه شیران رفتهاند و حالا جنگل خالی از زندگی شده است.
هر شب ز حباب کف زدی شیشه چرخامروز که دور ما بود شیشه تهیست
هوش مصنوعی: هر شب از حبابهایی که روی آب کف کرده بودی، شیشهای از زندگی ساختهایم. امروز اما، وقتی که دور و بر ما را نگاه میکنیم، دیگر آن شیشه پر نیست و خالی شده است.