شمارهٔ ۵۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به ساقی می‌گوید که چه نفعی از من مجنون حاصل می‌شود. او بیان می‌کند که شاید فکر و عقل او جز به قانون عشق تو راهی نداشته باشد. همچنین از ساقی می‌خواهد که قدحی را پر کند، چون دل و جان او خالی و تهی است و از این حال خالی، چیزی نمی‌تواند به‌دست آورد. به‌طور کلی، این شعر به احساس ناتوانی و نیاز به عشق و نوشیدن از آن اشاره دارد.
ساقی چه صلاح از من مجنون آیدفکر از تو مگر باز بقانون آید
هوش مصنوعی: ساقی! از من دیوانه چه فایدهای حاصل می‌شود؟ آیا ممکن است فکر و اندیشه من تنها به خاطر تو به سامان برسد؟
پر کن قدحی که پر تهیدست ودلیماز دست و دل تهی چه بیرون آید
هوش مصنوعی: بیا پیمانهای را پر کن، زیرا دلم در فقر و کمبود است و از دل و جانم هیچ نمیماند. در چنین حالتی، چه چیزی میتواند از من خارج شود؟