شمارهٔ ۵۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و عظمت محبوبش اشاره می‌کند و از ساقی که جانش را فدای او کرده سخن می‌گوید. او همچنین خوشبختی کسانی را که در آستان محبوبند ستایش می‌کند و بیان می‌کند که در جایی که محبوب حضور دارد، حتی هزار خورشید هم کم است و موجودات کوچک در دلشده‌اند.
ساقی قدحی که جان فدای تو بودخوش وقت کسی که خاکپای تو بود
هوش مصنوعی: ای ساقی، جامی برای من بیاور که جانم فدای توست. خوشبخت کسی است که گرد پای تو باشد و از عشق تو بهرهمند شود.
آنجا که تویی هزار خورشید فلکسرگشته چو ذره در هوای تو بود
هوش مصنوعی: در جایی که تو قرار داری، هزاران خورشید در آسمان مانند ذرات ریز در جستجوی تو هستند.