شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف دلتنگی و حسرت عاشقانه می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی به او بدهد تا از حال سوخته‌اش کاسته شود. او احساس می‌کند که با وجود آتش و غم از دست دادن عشق، هنوز در حسرت وصال محبوبش می‌سوزد. در واقع، شاعر به قدرت و تأثیر عشق و وصال بر روح و قلب خود اشاره می‌کند.
ساقی قدحی ده بمن سوخته حالوز من بنشان بآب می گرد ملال
هوش مصنوعی: ای ساقی، یک جام به من بده که حال و روزم خراب است و از من غم و اندوه را با آب میزدای.
گر برق وصال خرمن جمله بسوختمن سوخته ام به حسرت برق وصال
هوش مصنوعی: اگر روشنایی وصال (دیدار) همه را بسوزاند، من به خاطر حسرتِ آن روشنایی سوختهام.