شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از ساقی می‌خواهد که زیبایی‌های زندگی را مانند گلها بشناساند. او خود را به عنوان خار، که نمادی از زحمت و درد است، معرفی می‌کند و می‌گوید که هرچند او خار است، اما بوی گل را به همراه دارد. این شعر نشان‌دهنده تضاد زیبایی و رنج در زندگی است.
ساقی تو بحسن صورتی خرمن گلمن خار و لیک خاری از گلشن گل
هوش مصنوعی: ای ساقی، تو با زیبایی‌های خود مانند گلی هستی در میان گلها، با این حال در کنار زیباییهایم، همچنان یک خار وجود دارد که از گلستان زیباییها جداست.
گل نیست ولی ببوی گل هست عزیزخاری که در آویخته در دامن گل
هوش مصنوعی: عزیزم، گل نیست، اما بوی گل به مشام میرسد. این خار که به دامن گل آویخته، نشان از زیبایی و زشتی همزمان دارد.