شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ساقی میگوید که هر چند جانش را فدای عشق کرده، اما زندگی و مرگ را در آن عشق میبیند. او تأکید میکند که بحث درباره مرگ و عمر برایش بیمعناست، چرا که او در وصال محبوب زنده است و در جدایی از او جانش را به مانند یک کشته درمیآورد.
ساقی قدحی که کشته جانانیمما مردن و زندگی از آن میدانیم
هوش مصنوعی: ای ساقی، جامی را پر کن که ما جان خود را فدای محبت معشوق کردهایم و مرگ و زندگی را در این عشق میدانیم.
ما را به اجل چه کار و با عمر چه بحثما زنده وصل و کشته هجرانیم
هوش مصنوعی: ما به پایان عمر خود چه مربوطیم و چرا درباره گذر عمر صحبت کنیم؟ ما در حالتی هستیم که به عشق پیوند خوردهایم و از دوری محبوب رنج میبریم.