شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با نگاهی به معشوق خود از زیبایی‌های باغ و طبیعت سخن می‌گوید. او به عشق و حسرت‌های عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید اگر از عشق خواسته‌هایش را برآورده کند، دل خود را با یاد او پر از آتش حسرت می‌کند. همچنین، شاعر به نوعی برای بیان احساساتش از نماد گل لاله استفاده کرده که در خاک است و نشان‌دهنده عواطف عمیق و دردهای نهفته‌اش می‌باشد.
ساقی نظر از تو گر سوی باغ کنمباغ از تف دل سیه ترا از داغ کنم
هوش مصنوعی: اگر نگاه من به تو معطوف شود و من به سمت باغ بروم، در آن صورت باغ به خاطر عشق عمیق من، به رنگ غم و درد تو آغشته میشود.
گر آتش حسرتت برم زیر زمینچون لاله همه زیر زمین داغ کنم
هوش مصنوعی: اگر حسرتت مانند آتش باشد و من آن را زیر زمین پنهان کنم، مانند لالهای که در اعماق زمین رشد می‌کند، همه زیر زمین را از داغی این حسرت پر میکنم.