شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حس شوق و اشتیاق گوینده به وصال و دیدار محبوب است. او میگوید که هرگز به بهشت و زیباییهای آن نخواهد رفت، مگر اینکه محبوبش در آنجا باشد. تا زمانی که زنده است، فقط به عشق جانان خود ادامه میدهد و از او جدا نخواهد شد.
ساقی قدحی که من ببستان نرومبی روی تو در روضه رضوان نروم
هوش مصنوعی: ای ساقی، اگر قدحی به من بدهی، بدون اینکه چهرهات در کنارم باشد، من هیچگاه به بهشت رضوان نخواهم رفت.
تا سر بودم قدم در این راه نهمتا جان بودم ز کوی جانان نروم
هوش مصنوعی: تا زمانی که زندهام، در این مسیر حرکت میکنم و هرگز از محبوبم فاصله نمیگیرم.