شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که قدحی را پر کند تا با نوشیدن آن، غم‌های دلش را فراموش کند. او به این نکته اشاره می‌کند که بی‌نوشیدنی مانند چراغی در صبح زود می‌میرد و در نهایت درخواست دارد که دوباره از می بنوشد تا بتواند زندگی را دوباره از سر بگیرد.
ساقی قدحی که از غم دل پیرمبی می چو چراغ صبحدم میمیرم
هوش مصنوعی: ای ساقی، یک جام پر از شراب به من بده تا از غم دل که مرا پیر کرده است، رهایی یابم. در غیر این صورت، مانند چراغی که در صبح زود خاموش میشود، در غم و اندوه خواهم مرد.
بازم بچراغ روغنی ریز ز میتا بار دگر زندگی از سر میگیرم
هوش مصنوعی: دوباره چراغ روغنی را روشن کن تا از شراب بنوشم و بار دیگر زندگی را آغاز کنم.