شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به حس سوختگی و درد درونی خود اشاره می‌کند که ناشی از عشق و جذبه‌ای عمیق است. با وجود سوختن در آتش عشق، همچنان تصور می‌کند که اگر معشوقش او را مست کند، حتی اگر در حالتی ناامید باشد، باز هم عاشقانه به او نزدیک می‌شود و در پی وصالش خواهد بود.
ساقی تو مرا سوخته یی من چکنمبا شعله من سوخته خرمن چکنم
هوش مصنوعی: خودت باعث سوختن من شدهای و حالا من نمیدانم چه کار باید بکنم. با این آتش درونم، نمیتوانم به زندگی ادامه دهم و احساس میکنم همه چیزم از بین رفته است.
مستم تو کنی گر برسوایی همبازم تو نهی سبو بگردن چکنم
هوش مصنوعی: اگر مرا در حالت مستی هم به ذلت و بیچارگی بکشی، باز هم تو را بر خودم ترجیح میدهم و خود را در زنجیر عشق تو میگذارم.