برگ هفتم شش زر سفید
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت خاص گل ارتباط برقرار می‌کند. او اشاره می‌کند که مانند خود او، هزاران افکار و دل با دل‌باختگی به گل نرگس او دل بسته‌اند. کسانی که به او عشق می‌ورزند و برای دیدنش بیمار شده‌اند، مثل نرگس که از آن اشک می‌ریزد. در نهایت، شاعر به تمایل و اشتیاق این عاشقان به زیبایی گل اشاره می‌کند.
ای گل که ترا چون من هزار افکارندهر گوشه ز نرگس تو صد بیمارند
هوش مصنوعی: ای گلی که هزاران فکر و خیال دربارهات وجود دارد، هر گوشه و کناری پر از افرادی است که به زیبایی چشمانت گرفتار شده‌اند.
ریزند چو نرگس بته پای سگتمستان تو شش تنگه که بر کف دارند
هوش مصنوعی: چشمهای زیبا و دلفریب همچون گلهای نرگس بر روی زمین پخش میشوند، در حالی که عاشقان مست، شش ظرف پر از شراب در دستان دارند.