تناجی
اهلی شیرازی

برگ نهم چهار زر سفید

ای حسن رخ تو نو بهار دل منامروز که زر فشان بود شاخ سمن
رندان تو شاهانه نشینند بعیشچون لاله بچار تنگه در چار چمن