تناجی
اهلی شیرازی

برگ ششم هفت شمشیر است

ای آنکه دو آهوی تو بر شیر زنندچونست که ناوکی بمن دیر زنند
شاهنشه خوبانی و در بندگیتهفت اختر چرخ هفت شمشیر زنند