تناجی
اهلی شیرازی

برگ هفتم شش شمشیر است

ای آنکه زبون آهویت صد شیر استسر پنجه آفتاب دستت زیر است
بر خصم تو شمشیر کشد از همه سوکز شش جهت او سزای شش شمشیر است