تناجی
اهلی شیرازی

برگ دهم سه شمشیر است

ای آنکه ز غمزه میزنی دشنه تیزبرخیز و به عشوه خون این خسته بریز
چشمان تو غمزه سه شمشیر زنندکس چون بسه شمشیرزن افتد بستیز