تناجی
اهلی شیرازی

برگ چهارم نه غلام است

ای آنکه چو من بسی اسیرند تراشاهان همه در نظر حقیرند ترا
برگرد تو گردند که آزاد شوندافلاک که نه غلام پیرند ترا