تناجی
اهلی شیرازی

برگ ششم هفت غلام است

ای آنکه بحسن شهره یی در ایامهرگز نرسد شکست ایماه تمام
شاید که کند زمانه از هفت اختردر پاس تو بر بام فلک هفت غلام