تناجی
اهلی شیرازی

بخش ۱۱ - برگ یازدهم دو برات است

ای شمع دو عارضت چراغ دو سرایک بار چو شمع از در این خشته درآ
خطت به دو عارض چو سواد دو براتبهتر ز سواد هر دو چشمست مرا