تناجی
اهلی شیرازی

بخش ۱۲ - برگ دوازدهم یک برات است

ای آنکه مه از تو روشنی وام کندلطف تو دل رمیده آرام کند
از نقد دو عالمم فراغت باشدگر لعل تو یک برات انعام کند