شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف حالتی پرداخته که در آن، کسی با نواختن چنگ (ساز) به زخم‌های خود اشاره می‌کند. این نشانگر آن است که او نه‌تنها از درد و رنج خود خبر دارد، بلکه به دنبال تسکین و خوشی در دل ناخوشی‌هاست. همچنین بیان می‌کند که گازر (دست اندرکار چنگ) از روی خشم به ساز نمی‌زند، بلکه در واقع به این وسیله احساسات خود را بیان می‌کند.
چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زندپیداست که از بهر چه آهنگ زند
چرگر: خنیاگر، نواگر.
در پرده ناخوشی خوشی پنهان ستگازر نه ز خشم جامه بر سنگ زند
گازُر: شخص لباسشور.