شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به امید و آرزوی خود اشاره می‌کند. او از اینکه حتی نیم‌ار بهشت هم به او بدهند راضی است و می‌خواهد بخشش خاصی به او ارزانی شود. او همچنین خواهش می‌کند که در روز رستاخیز، جانش به خاطر عشق و رونمایی معشوقش به او داده شود. این اشعار بیانگر تمایل شاعر به قربانی کردن خود برای عشق و امید به پاداش در آخرت است.
قانع نیم ار بهشت نیزم بخشنداز بخشش خاص تا چه چیزم بخشند
هوش مصنوعی: اگر مرا به بهشت هم دعوت کنند، راضی نخواهم بود، چون از نعمتها و بخششهای خاص خبری ندارم و نمیدانم چه چیزهایی به من خواهد رسید.
امید که صرف رونمای تو شودجانی که به روز رستخیزم بخشند
هوش مصنوعی: امید دارم که زیبایی و جلوهات باعث شود که جانم را در روز قیامت به من بازگردانند.