بخش ۴۲ - نواختن آتبین کوش پیلدندان را
هوش مصنوعی: مرکوش به نزد سالار خوانده میشود و او را میبوسد و به خود نزدیک میکند. سالار از او به عنوان فرزند نیکو یاد میکند و از کارهایش در قبال دشمن سپاسگزاری میکند. او به مرکوش عطایای زیادی میدهد و از مردمان میخواهد که برای شب به بیشه بروند تا از دشمن پنهان شوند. سالار هشدار میدهد که هرگز نگذارند نام آنها زیر ننگ برود و پیشنهاد میکند که شب هنگام به دشمن حمله کنند و آنها را غافلگیر کنند. آتشین با شنیدن سخنان سالار شگفتزده میشود و بر شجاعت مرکوش میستاید.
فرستاد و مر کوش را پیش خواندببوسید و نزدیک خویشش نشاند
هوش مصنوعی: او را فرستاد و به نزد خود خواند، سپس بوسید و به نزدیک خود نشاند.
بدو گفت کای نیک فرزند منگرامیتر از خویش و پیوند من
هوش مصنوعی: به او گفت: ای فرزند خوبم، تو برای من از خود و هر پیوندی که دارم، باارزشتر و گرانبهاتر هستی.
تو آن کردی امروز با دشمنمکه خشنود گشت از تو جان و تنم
هوش مصنوعی: امروز تو کاری کردی با دشمنم که جان و تنم از تو راضی و شاد شد.
ببخشید چندانش از خواستهکه شد کار کوش از سر آراسته
هوش مصنوعی: ببخشید که آنقدر از خواستهها دور شدم که کارم را دوباره از نو آغاز کنم.
بسی اسب بخشید و تیغ و سپرکلاه و قبا و کیانی کمر
هوش مصنوعی: زیاد از نشانهها و وسایل جنگی مانند اسب، شمشیر، سپر، کلاه، پالتو و کمربند سلطنتی بخشیده شد.
چنین گفت با مردمان آتبینکه امشب دژم بود سالار چین
هوش مصنوعی: او به مردم آتبین گفت که امشب سالار چین ناراحت و اندوهگین است.
هم امشب سوی بیشه باید کشیدبه بیشه ز دشمن شدن ناپدید
هوش مصنوعی: امشب باید به جنگل برویم تا از چشم دشمن پنهان شویم.
نباید که فردا چو جنگ آورندهمه نام ما زیر ننگ آورند
هوش مصنوعی: نباید بگذاریم که در آینده، وقتی به مبارزه میپردازند، نام ما با عیب و ننگ و بدنامی همراه شود.
بدو کوش گفتا جز این است رایکه از ما چو پردخته بینند جای
هوش مصنوعی: به او گفتند: جز این چه نظری داری که وقتی ما را در اینجا مشاهده میکنند، چه باید کرد؟
شود خیره دشمن بیاید ز پینه لشکر بماند نه سالار کی
هوش مصنوعی: دشمن در حالتی که متعجب شده، میآید و دیگر نه لشکری میماند و نه فرماندهای.
اگر شاه لشکر سپارد به منگزیده سواران این انجمن
هوش مصنوعی: اگر پادشاه فرماندهی سپاه را به من بسپارد و بهترین سواران این جمع را به من بدهد،
بر ایشان من امشب شبیخون کنمز دشمن در و دشت پر خون کنم
هوش مصنوعی: امشب از طرف خودم به دشمن حمله میکنم و زمین و آسمان را از خون پر میکنم.
که دشمن همه خفته باشند پاکندارد کس از ما به دل ترس و باک
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر میگوید که اگر همه دشمنان در حال خواب باشند، هیچکس از ما به دل خود ترس و نگرانی نخواهد داشت. این جمله نشاندهنده اعتماد به نفس و آرامش در شرایط خطرناک است.
ز گفتار او آتبین خیره ماندبسی آفرین بر تن کوش خواند
هوش مصنوعی: از سخن او مردم مبهوت و شگفتزده شدند و خیلیها به او ستایش و احترام گذاشتند.