بخش ۴۳ - شبیخون کردن کوش پیل‌دندان در شب تیره
هوش مصنوعی: در این متن، وقایعی از یک شب نبرد روایت می‌شود. سپه (ارتش) هنگام خواب به آماده‌سازی برای رفتن می‌پردازد، اما برخی از نیروها به دلیل خستگی و بی‌توجهی در حال خواب هستند. در صبح روز بعد، سالار چینیان با دیدن تلفات زیاد در میدان جنگ ترسیده و به جستجوی سپاه خود می‌پردازد. او به لشکرگاه چینیان بازمی‌گردد و به سپاهیانش که از افتخارات پیروزی آگاه هستند، پاداش می‌دهد. او به تدارکات و آماده‌سازی سپاه مشغول است و در نهایت، سپاه به همراه شادی و پیروزی به راه خود ادامه می‌دهد و برای آگاهی از تحرکات دشمن، چند نفر را به بالای درخت‌ها می‌فرستد.
سپه را بدو داد هنگام خواببه رفتن گرفتند گردان شتاب
هوش مصنوعی: در هنگام خواب به سپاه دستور دادند و آنها با سرعت به حرکت درآمدند.
چو یک نیمه از شب گذر کرد، کوشبزد نای رویین، برآمد خروش
هوش مصنوعی: وقتی که نیمه شب به پایان میرسد، نایی به صدا درمیآید و صدای بلندی بلند می‌شود.
دلیران به شمشیر بردند دستز خواب گران چینیان نیمه‌مست
هوش مصنوعی: دلیران با شجاعت از خواب عمیق بیدار شدند و به سوی دشمنان رفتند در حالی که چینیها به حالت مستی نیمهخمار بودند.
یکی بر ره بیشه آورد تگیکی را ز سستی نجنبید رگ
هوش مصنوعی: یک نفر در مسیر جنگل نیزهای آورد، اما یک نفر دیگر به خاطر کمبود انرژی و قدرت، نتوانست تکانی بخورد.
یکی راست ناکرده بر تن قبایرسید اندر او نیزهٔ جانگزای
هوش مصنوعی: کسی که به حقیقت نرسیده، مانند فردی است که بر تن خود لباس خوش-دوختی دارد، اما در درونش نیزهای وجود دارد که میتواند به او آسیب برساند.
یکی نانِشسته به اسب نبردهمی تیغ برّان به تن باز خورد
هوش مصنوعی: کسی که با نان و آب سر نکرده است، در میدان جنگ سوار بر اسب می‌شود و شمشیر برندهاش را بر تن خود فرود میآورد.
شبی بود با هول و با گیر و دارنشد هیچ نرم آتش کارزار
هوش مصنوعی: شبی پر از نگرانی و آشفتگی بود و در این شرایط، آتش جنگ به هیچ وجه آرام نشد.
چو شد روز، سالار چین بنگریدهمه دشت پر کشته و خسته دید
هوش مصنوعی: وقتی روز جنگ با سالار چین فرارسید، مشاهده کرد که تمام دشت پر از کشتهها و افرادی خسته و بیحال است.
بترسید و یکسر سپه را نیافتبشد بر پِیَش کوش و اندر شتافت
هوش مصنوعی: در اینجا به افرادی هشدار داده می‌شود که از خطر بترسند و از سپاه دشمن دوری کنند. باید به دنبال راهی برای فرار باشند و به سرعت اقدام کنند تا از آسیب در امان بمانند.
به لشکرگه چینیان بازگشتسپاهش از آن ساز باساز گشت
هوش مصنوعی: سربازان چین به محل استقرار خود برگشتند و با هم هماهنگ و سازگار شدند.
همه خواسته بر گرفت و بدادبر او آتبین آفرین کرد یاد
هوش مصنوعی: همه آرزوها را برآورده کرد و به او هدیهای داد که آتش را نیز به یاد آورد.
یکایک ببوسید رویش به مهرهنر گفت بهتر یلان را ز چهر
هوش مصنوعی: هر یک از آنها را با مهربانی ببوسید، زیرا هنر به من آموخت که چهرههای دلیران را میتوان بهتر از زیباییهای ظاهری ارزیابی کرد.
بدادش بسی جامه و سیم و زرهم اسب و ستام و کلاه و کمر
هوش مصنوعی: او برایش لباسهای زیادی، طلا و نقره، همچنین اسب، زین، کلاه و کمربند فراهم کرد.
بدان مایه لشکرش سالار کردز ساز آن سپه را بی‌آزار کرد
هوش مصنوعی: بدان که با کمک و پشتیبانی او، فرمانده لشکرش را به آرامی و بدون هیچ آسیبزنی به موقعیت خود رساند.
همان روز آن جا بُنه برنهادهمی رفت در بیشه مانند باد
هوش مصنوعی: در همان روز، او در آن مکان ماند و به سرعت به سوی جنگل رفت، انگار که باد میوزد.
چو ببرید از آن بیشه دو روز راهبه شادی فرود آمد او با سپاه
هوش مصنوعی: وقتی که از آن جنگل عبور کردند، پس از دو روز راه، او با سربازانش با شادی به پایین آمد.
تنی چند از این مردم پیش‌بینفرستادشان بر درخت آتبین
هوش مصنوعی: گروهی از مردم را به سوی درخت آتشین فرستادند تا وضعیت آن را بررسی کنند.
بدان تا گر آید ز دشمن سپاهببینند، آگاهی آرند به شاه
هوش مصنوعی: بدان که اگر دشمن سپاهی به کشور بیاورد، این خبر به شاه خواهد رسید.