بخش ۲۷۷ - ساختن چند شهر در کوه طارق
هوش مصنوعی: در این متن، داستانی از دوران کهن روایت می‌شود که نادیده‌گرفتن دنیای بیرون و دعوت سربازان به کوه طارق را به تصویر می‌کشد. پس از مشاهده کوه‌ها و زیبایی‌های دل‌انگیز طبیعت، شخصیت اصلی در فکر ساختن جامعه‌ای جدید برمی‌آید. او با دل‌گرمی و شجاعت، تصمیم به ساخت شهری مناسب و پررونق می‌گیرد و به مردم دستور می‌دهد تا در این کوه‌ها سکونت گزینند. او با برپایی باغ‌ها، ایوان‌ها و بازارهایی زیبا، فضایی امن و آرام برای خانواده‌ها ایجاد می‌کند. پس از مدت‌ها تلاش، این شهر به نام «بنی سالم» شناخته می‌شود و مردم در آن جا مسکن می‌گزینند. داستان همچنین اشاره‌ای به گذر زمان و پادشاهان مختلف دارد و به دوستی و همبستگی میان مردم تأکید می‌کند. در نهایت، متن بر اوضاع جدیدی که پس از زحمات بسیار به وجود آمده، تمرکز دارد و از رضایت و خوشحالی مردم در نتیجه تلاش‌هایشان سخن می‌گوید.
چو نادیده جایی ز کشور نماندسپه را سوی کوه طارق بخواند
هوش مصنوعی: وقتی که هیچ مکانی در کشور برای سپاه نماند، فرمانده آنها را به سوی کوه طارق فرا میخواند.
بدید آن همه کوه‌ها را که چونکه گفتی شده‌ست آسمان را ستون
هوش مصنوعی: ببین آن همه کوه‌ها را که به مانند ستونی برای آسمان قرار گرفتهاند.
ز دریا برافراخته هفت کوهکه از دیدنش دیده گردد ستوه
هوش مصنوعی: از دریا هفت کوه سر به فلک کشیدهاند که دیدن آنها انسان را خسته می‌کند.
پس آخر یکی راه دشوار تنگنه آرام شیر و نه جای پلنگ
هوش مصنوعی: در نهایت، تنها یک مسیر سخت و باریک وجود دارد که نه مکان آرامشبخش شیر است و نه جایگاه پلنگ.
گرفته بر او جایگاه آدمیز بس چشمه و میوه و خرّمی
هوش مصنوعی: به خاطر وجود فراوان چشمهها و میوهها و شادیها، آنجا به خوبی برای زندگی انسان مناسب شده است.
به پرواز اگر باز برتر شدیهمانا به یک روز بر سر شدی
هوش مصنوعی: اگر دوباره به اوج پرواز رسیدی، بدان که در یک روز همه چیز به پایان میرسد.
سرآورده در هم چو انگشت دستگشاده میان‌ها به پرتاب شست
هوش مصنوعی: انگشتان به هم فشرده و دراز، مانند دستهای باز که نشاندهنده حالتی آرام و بیاختیاری است. این حالت انگار نشاندهندهی پرتابی است که ناگهان رخ می‌دهد و تنشها و فشارها را آزاد می‌کند.
گذر کرده یک نیمه بر میغ برکَلَنگ آشیان کرده بر تیغ بر
هوش مصنوعی: در این جمله به تصویر یک پرندهای اشاره می‌شود که با زدن به زمین و پرواز کردن، بر روی یک تیغ نشسته و آشیانهای برای خود ساخته است. این بیان میتواند به مداومت و تلاش در سختیها اشاره داشته باشد و نشاندهندهی قدرت سازگاری و مبارزه در زندگی باشد.
چنان از بلندی سخن راندندکه کوه کلنگان همی خواندند
هوش مصنوعی: چنان با شکوه و قدرت صحبت کردند که صدای آنان در دل کوه‌ها نیز پیچید و به گوش رسید.
برآن کوه‌ها کان ارزیز یافتهمان کان مسّ و دگر چیز یافت
هوش مصنوعی: در آن کوه‌ها، معدنهایی وجود دارد که مانند معدن مس و دیگر مواد ارزشمند، منابع قیمتی را در دل خود پنهان کردهاند.
چنین گفت با دل که ایدر نشستبسازیم و دل‌ها از اندیشه رَست
هوش مصنوعی: دل به من گفت که در اینجا بنشینیم و با هم زندگی کنیم و از افکار و نگرانیهایمان رها شویم.
چو ایدر بیاریم فرزند و گنجکی اندیشه زین هر دو یابیم و رنج
هوش مصنوعی: اگر فرزندی و ثروتی به دست آوریم، آیا نباید درباره این دو، که ممکن است دردسرساز باشند، فکر کنیم؟
به گیتی از آن پس نداریم باکز شاهان، وز لشکر سهمناک
هوش مصنوعی: از این پس در دنیا دیگر نگران شاهان و سپاه بزرگ آنها نخواهیم بود.
بفرمود تا موبدان هفت کوهببخشند بر مهتران و گروه
هوش مصنوعی: فرمان داد که موبدان هفت کوه را به بزرگان و گروهها تقدیم کنند.
سپه اندر او جای خود ساختندسر سال هفتم بپرداختند
هوش مصنوعی: در وسط میدان جنگ، نیروها در موقعیت خود مستقر شدند و پس از گذشت سال هفتم، به پرداخت مالیات و هزینهها پرداختند.
برآورد شهری نه پهن و نه تنگهمه بارهٔ شهر ارزیز و سنگ
هوش مصنوعی: شهر از نظر وسعت نه خیلی بزرگ است و نه خیلی کوچک، بلکه متناسب و در اندازهای معقول قرار دارد و همه چیز در آن به خوبی ساماندهی شده است.
به ایوان و طارم بیاراستشبه باغ و به گلشن بپیراستش
هوش مصنوعی: او با زیبایی و تزیینات به ایوان و طارمِ خانه سر و سامان داد و باغ و گلزار را با گلهای رنگارنگ آراست.
برآورد سی گنبد زرنگارهمان بیست ایوان گوهر نگار
هوش مصنوعی: بناهای زیبا و با شکوهی برپا شدهاند که به اندازهای چشمنواز هستند که ده‌ها ایوان با زیبایی‌های خاص خود را در کنار هم معرفی میکنند.
برابر دو ایوان ز رَخشان بلورز گوهر نگارش همه شیر و گور
هوش مصنوعی: دو ایوان در برابر هم قرار گرفتهاند، یکی از بلور روشن و دیگری از گوهر. نوشتهای که بر این دو ایوان نقش بسته، هم شگفتانگیز و زیبا است و هم ترسناک و خطرناک.
ز صندل همه تخت‌ها در خورشبه گوهر بیاراسته پیکرش
هوش مصنوعی: از چوب صندل همهجا در خوشبو کردن، تخت‌ها و فرشها زیبا شده و پیکرهاش با جواهر آراسته گشته است.
همه فرش دیبای زربفت چینکه کس را نبود از بزرگان چنین
هوش مصنوعی: تمام فرشهای زیبای ابریشمی و زرین چین که هیچکس از بزرگان به این زیبایی نداشته است.
بیاراست و آن گه شبستان‌هاببستند آذین در ایوان‌ها
هوش مصنوعی: آن را تزئین کرد و سپس شبستانها را بستند و در ایوان‌ها زینت گذاشتند.
زن و بچّه و گنج در کوه بردبه دستور و گنجور و خسرو سپرد
هوش مصنوعی: زنی و فرزندانش و یک گنج در کوه پیدا کرد و به دستور یک شاهزاده و فرمانروای بزرگ سپرد.
سپاهش همه کدخدایی و رختکشیدند یکسر بدان کوه سخت
هوش مصنوعی: سپاه آنها به رهبری یک کدخدا، تمام تجهیزات و وسایل خود را جمع کرده و به سمت کوه سخت حرکت کردند.
ز هر پیشه‌ای مردم آورد نیزببخشیدشان ساز و هرگونه چیز
هوش مصنوعی: از هر شغل و حرفهای، انسانهایی را به وجود آورده و به آنها امکانات و ابزارهای مختلفی عطا کرده است.
به مردم بیاراست بازارگاهدو دروازه بر شهر بگشاد شاه
هوش مصنوعی: شاه برای مردم، بازار بزرگی را فراهم کرد و دو دروازه به روی شهر باز کرد.
یکی سوی دریا، یکی سوی شهربه هر دو، شب و روز مردم گذر
هوش مصنوعی: یک نفر به سمت دریا میرود و دیگری به سمت شهر. در هر دو مسیر، مردم شب و روز در حال عبور و مرور هستند.
برآن هر دو زآهن دو در برنهادکه هرگز ندارد چنان کس به یاد
هوش مصنوعی: این شعر به معنای این است که دو در با استحکام و قوت بر روی آن فرود آمدهاند، به گونهای که یادآوری چنین چیزی ممکن نیست. در واقع، این تصویر نشاندهندهٔ قوت و حراستی است که به دست آمده و به وضوح از آن یاد نمیشود.
وزآن پس دگر شهرها کرد چندنهادش بزرگ و حصارش بلند
هوش مصنوعی: سپس در آن شهرهای دیگر، تعدادی از آنها را ساخت و قلعهای بزرگ و دیواری بلند اطراف آن قرار داد.
به هر شهر بر سیصد و شصت دِهکه دِه به از شهرها بود و مه
هوش مصنوعی: در هر شهری، بیش از سیصد و شصت و ده روستا وجود دارد که از نظر کیفیت، از خود شهرها بهتر هستند.
پس آن کوه‌ها خوشتر از راغ شددِه اندر دِه و باغ در باغ شد
هوش مصنوعی: پس آن کوه‌ها زیباتر از مرغزار شدند و ده‌ها به دههای دیگر پیوستند و باغ‌ها در کنار هم قرار گرفتند.
پر از مردم و چارپای و گلههمه بی‌نگهبان کرده یله
هوش مصنوعی: این صحنه مملو از انسانها، حیوانات و گلههاست و همه آنها در حالت آزاد و بدون نگهبان هستند.
برآن کوه چون مردم آرام کردمر آن آب را «ناحهه» نام کرد
هوش مصنوعی: بر روی آن کوه، وقتی مردم به آرامش رسیدند، آن آب را با نام «ناحهه» خطاب کردند.
دو سال اندر این شهر بنشست کوشبه کام دل و رامش و نای و نوش
هوش مصنوعی: دو سال در این شهر زندگی کرد، با شادمانی و لذت بردن از موسیقی و نوشیدنی.
خرامان گهی سوی نخچیر و دشتیکی بر ره کوه و دریا گذشت
هوش مصنوعی: با ناز و elegance به سمت چنگال و دشت میرود و یک بار هم از میان کوه و دریا عبور می‌کند.
سپه را گهی سوی صحرا کشیدگهی سوی تاری و دریا کشید
هوش مصنوعی: سربازان را گاهی به سمت دشتها هدایت میکرد و گاهی به سوی تاریکی و دریا میبرد.
یکی بی‌گمان وادی از سنگلاخکز آن خیزد آن رود پهن و فراخ
هوش مصنوعی: یکی به یقین، درهای وجود دارد پر از سنگها که از آن، رودخانهای بزرگ و وسیع جاری می‌شود.
ز مرزی که نامش «ستیر» است رودز هر سو بدین وادی آرد فرود
هوش مصنوعی: از جایی که به ستیر معروف است، رودخانهای از هر طرف به این دره سرازیر می‌شود.
کنون شهر و ده‌ها و دریا و کوهبجای است و بینند یکسر گروه
هوش مصنوعی: اکنون شهرها، روستاها، دریاها و کوه‌ها جایگاه مشخصی دارند و همه به این مکانها نگاه میکنند و آنها را مشاهده میکنند.
همانا عرب گشت از آن شادکامکه شهر بنی سالمش کرد نام
هوش مصنوعی: عرب به دلیل اینکه شهری به نام بنی سالم را برای خودش نامگذاری کرد، بسیار خوشحال شد.
همی بیست سال اندر آن رنج بردز بهر زن و بچّه او گنج برد
هوش مصنوعی: او به مدت بیست سال سختی کشید تا برای زن و فرزندانش ثروتی جمعآوری کند.
بپرداخت و ایمن شد از روزگاروز این آگهی شد سوی شهریار
هوش مصنوعی: او هزینهای را پرداخت کرد و از سختیهای زمانه در امان شد و این خبر به شاه رسید.
ز تاج فریدون صد و بیست سالگذر کرده بود و شده بی‌همال
هوش مصنوعی: پس از گذشت صد و بیست سال از زمان فریدون، او به تنهایی و بدون رقیب شده بود.
دگرگونه گفتند کارآگهانکه هنگام جمشید شاه جهان
هوش مصنوعی: کارشناسان به شیوهای دیگر از زمان پادشاهی جمشید، شاه بزرگ جهان سخن میگویند.
خلیل آمد از راه پیغمبریدرستی ندارد چنین داوری
هوش مصنوعی: خلیل از راهی آمده که پیغمبر درستی او را تایید نکرده و این قضاوت درست نیست.
کز او تا به پیغمبر مارکشبود چارصد سال و سی سال و شش
هوش مصنوعی: به خاطر او، از زمان پیامبر تا آن دوره، چهار صد و سی و شش سال گذشته است.
همی داند آن کس بر او مهر بودکه موسی به گاه منوچهر بود
هوش مصنوعی: کسی که بر او محبت و دوستی داشته باشد، واقعاً میداند که چگونه باید به او وابسته باشد، همانطور که موسی در زمان منوچهر چنین بود.