بخش ۳۶۷ - ماهنگ، دارای چین، یا کوش پیشین بنیانگذار چهار طاقی
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از جهانی کهن و دیرینه سخن می‌گوید و به اهمیت تاریخ و یادآوری آن اشاره می‌کند. او معتقد است که تنها دانای واقعی، یعنی کسی که به رازها آگاه است، می‌تواند به‌خوبی از گذشته آگاه شود. هیچ‌کس جز آن دانا نمی‌تواند به‌طور کامل آن روزگاران را به یاد آورد.
جهاندیده گوید که بنیاد اینفگنده‌ست ماهنگ، دارای چین
هوش مصنوعی: آدمی که تجربه زیادی در زندگی دارد، می‌گوید که دلیل اصلی این وضعیت و آشفتگی، ماهیته یا طبیعت زندگی است که ناخوشایند و پر از پیچیدگی است.
دگر گفت کآن کوش پیشین نهادندارد کس آن روزگاران به یاد
هوش مصنوعی: دیگر گفت که کسی یادش نیست آن روزگارانی که کوشهای پیشین وجود داشت.
نداند جز از راز داننده‌کسکه اوی است دانندهٔ راز و بس
هوش مصنوعی: تنها کسی که رازها را میداند، خود دانای راز است و دیگران از آن مطلع نیستند.