شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حال و احوال عاشقان و مستی ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر به باده‌ریزی و مستی اشاره می‌کند که از جمال محبوب به دست آمده است. او از شادی و شگفتی‌اش در مقابل جمال محبوب می‌گوید و این احساس را تا قیامت ادامه‌دار می‌داند. شاعر بیان می‌کند که عشق واقعی، عقل را سرگشته کرده و در این مسیر، همگان از نشان و نام خود گذشتند. در نهایت، او به کرامت و رحمت محبوب اشاره می‌کند که همچون آب در جام او ریخته شده است.
باده می ریزند صافی دم بدم در جام ماتا چه خواهد شد ز جام یار ما انجام ما؟
هوش مصنوعی: در حال حاضر مدام مشروب صاف شده را در جام ما میریزند تا ببینیم چه سرنوشتی از جام محبوب ما رقم خواهد خورد.
ما همه مستیم از آن دولت که بنمودی جمالهمچو دولت ناگهان مست آمدی بر بام ما
هوش مصنوعی: ما همه تحت تأثیر زیبایی و جذابیتی هستیم که ناگهان به ما نشان دادی و تو بهطور غیرمنتظرهای بر بالای سر ما ظاهر شدی.
چون سر از خاک لحد در حشر بردارم ز خوابمست و حیران تو باشد جان درد آشام ما
هوش مصنوعی: زمانی که از خاک قبر خود بیدار شوم و از خواب عمیق خود بیرون بیایم، تو خواهی بود که جان من را تحت تأثیر قرار میدهی و دردی را که حس میکنم، به من منتقل میکنی.
لب بلب ما مست آن احسان جاویدان شدیمساقی از جام لبالب می دهد انعام ما
هوش مصنوعی: ما به لطف دائمی و بیپایان شکرگزار شدهایم و ای ساقی، با پر کردن جام ما، هدایا و نعمتهایت را به ما میدهی.
عقل ما در راه او سرگشته و حیران بمانددر حقیقت عشق باشد هادی اسلام ما
هوش مصنوعی: عقل ما در پی او گم شده و گیج مانده است و در واقع عشق، راهنمای ایمان و دین ماست.
ما نشان و نام خود در راه او در باختیمبعد ازین تا خود که گوید از نشان و نام ما؟
هوش مصنوعی: ما در مسیر عشق، نشان و نام خود را فدای او کردیم. حالا دیگر چه کسی از ما و نشانههایمان چیزی می‌گوید؟
جان قاسم عرق منت گشت از سر تا بپاکز کرامت آب رحمت ریخت او در جام ما
هوش مصنوعی: جان قاسم از سر تا پا به خاطر لطف و کرامتش غرق در عرق و زحمت شده است، چون آب رحمت او در جام وجود ما جاری شده است.