شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره دردهای نهانی است که در دل نهفته‌اند و ناله‌های انسان به آسمان می‌رسد، اما هیچ‌کس از آن خبر ندارد. شاعر احساس گمشدگی و ناامیدی می‌کند و می‌گوید که هیچ نشانی از راه درست پیدا نمی‌کند. او از زحماتی که تحمل کرده، یاد می‌کند و به دوستی‌های پایدار اشاره دارد. در این حال، او در انتظار آرامشی است که نمی‌یابد و به یاد می‌آورد که زندگی در کنار خوشی‌ها، غم‌هایی هم دارد. در نهایت، شاعر به تنهایی و سردی روابط اشاره می‌کند و با اشاره به یک دوستی خاص، به اهمیت رفاقت و همدلی در زندگی پرداخته است.
از حد گذشت قصه درد نهان ماترسم که ناله فاش کند راز جان ما
هوش مصنوعی: ماجرای درد پنهان ما به حدی رسیده که ترسم از این است که فریاد ما، اسرار درونمان را آشکار کند.
جایی رسید ناله که از آسمان گذشتبا او بهیچ جا نرسید این فغان ما
هوش مصنوعی: به جایی رسیدیم که ناله و فریاد ما به آسمان هم رسید، اما هنوز هیچجا نتوانستیم به آرامش برسیم و درد و رنج ما ادامه دارد.
ما گم شدیم در طلب حی لایموتاز سالکان ره ندهد کس نشان ما
هوش مصنوعی: ما در جستجوی حقیقتی که همیشه زنده است، گم شدهایم، و هیچ‌کس در این راه راهنمایی نمی‌کند تا ما را پیدا کند.
نادیده کرد هر نفس از لطف عیب پوشچندین جفا که دید ز ما دلستان ما
هوش مصنوعی: هر بار که نفس میکشم، از روی لطف و محبتی که دارد، عیبهایم را نادیده میگیرد. با این حال، با وجود این همه خوبی، دلش بارها از من رنجیده شده است.
نی همدمی خوشست، که تا روز رستخیزبا دوستان حدیث کند داستان ما
هوش مصنوعی: دوستی خوب است که تا روز حساب و قیامت، با یارانش از قصههای ما صحبت کند.
در آتش تو منتظر آب رحمتیمساقی، بیار جام می ارغوان ما
هوش مصنوعی: ما در آتش عشق تو منتظر لطف و رحمت هستیم، ای ساقی، لطفاً جام می ارغوانی ما را بیاور.
بیحکمتی غریب وحدیثی عجیب نیستشادی یک زمان و غم جاودان ما
هوش مصنوعی: شادی یک دورهای گذراست و غم همیشه باقی میماند. این واقعیت نه عجیبی است و نه با حکمت غیرمعمولی همراه است.
همت نگر، که از عالم فراغتنددردی کشان کوچه دیر مغان ما
هوش مصنوعی: به زحمت و کوشش خود نگاه کن، زیرا کسانی که در کوچههای دیر مغان درد را تجربه میکنند، از دغدغههای دنیا رها شدهاند.
بسیار فکر کرد و ندانست شمه ایدر لطف آن دهان خرد خرده دان ما
هوش مصنوعی: فردی خیلی فکر کرد اما نتوانست کوچکترین نشانهای از زیبایی و جذابیت آن دهان معصوم و دلنشین را درک کند که ما به آن اشاره میکنیم.
گفتم که: قاسمی چه کسست؟ ای مراد جانگفتا که: رند زنده دل کس مدان ما
هوش مصنوعی: گفتم قاسمی چه کسی است؟ اویی که زندگی و شادابیاش را از دست نداده است، پاسخ داد: کسی را به این بزرگی و جانفزایی نشناس.