شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و دوستی می‌پردازد و می‌گوید که همه افراد دوست دارند و در پی دوست واقعی‌اند. او به زیبایی‌ها و رازهای عشق اشاره می‌کند و بر اهمیت بیداری دل و چشم درک عشق تأکید می‌کند. شاعر از خداوند رحمت و عنایتی پنهانی را خواهان است و بر این باور است که هرچه از معشوق می‌آید، حقیقتی الهی و در پرده‌ای از راز و رمز است. او از کسانی که به اشتباه درک نمی‌کنند و راه را نمی‌بینند، انتقاد می‌کند و به شوق ملاقات با دلدار دعوت می‌کند. در نهایت، شعر بر اهمیت شناخت و درک محبت و حقیقت عشق تأکید دارد.
سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب
هوش مصنوعی: صحبتی در حال انجام است که به درستی و به شیوهای منطقی بیان شده و تمامی اقشار مردم و دوستان در آن حضور دارند و از آن بهره میبرند.
دوست در پرده می نماید رویدل ما چاک می زند جلباب
هوش مصنوعی: دوست در خفا و در پس پرده خود را به نمایش میگذارد و دل ما را میسوزاند و زخم میزند.
ما و دلدار خوش نشسته بهم«اغلق الباب، ایها البواب »
هوش مصنوعی: ما و محبوبمان کنار هم خوشحال نشستهایم و از دیگران فاصله گرفتهایم، پس در را ببند، ای دربان.
از خدا رحمتیست پنهانیدل بیدار و دیده بی خواب
هوش مصنوعی: رحمت خداوندی به گونهای پنهان وجود دارد که فقط دلهای بیدار و چشمهای بیدار آن را میبینند.
هرچه آید از آن حبیب قلوبجمله وحیست، یا ورای حجاب
هوش مصنوعی: هر چیزی که از آن دوست محبوب بیرون بیاید، برای همه دلها همچون پیامی الهی است، حتی اگر پشت پرده‌ای قرار داشته باشد.
در شادی و دیدن دلداربگشای، ای مفتح الابواب
هوش مصنوعی: در خوشحالی و هنگام دیدن محبوب، در را بگشا، ای کسی که درها را باز میکنی.
قاسمی، این مقلدان کورندره نبینند در خطاب و صواب
هوش مصنوعی: قاسمی، این افراد بیفکر و نابینا در پیروی از دیگران هستند و نمیتوانند راستی و درستی را تشخیص دهند.