شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره نعمت‌های دوستی و عشق است. شاعر بیان می‌کند که دوستانش به او برکت و خیر و خوشبختی بخشیده‌اند. او از عشق و شوق سخن گفته و آن را عامل شادی و سعادت می‌داند. همچنین اشاره می‌کند که برکت‌ها و خوشی‌ها در زندگی‌اش به لطف دوستش به دست آمده و عشق می‌تواند جایگاه ویژه‌ای در زندگی افراد داشته باشد. در نهایت، شاعر به مقام و ارزش عشق اشاره کرده و نشان می‌دهد که چه عمیق و ارزشمند است.
از لطف دوست سکه دولت بنام ماستاقبال یافتیم و سعادت غلام ماست
هوش مصنوعی: نعمت‌های زندگی و موفقیتهایی که به دست آوردهایم، همه از محبت و کیمیاگری دوست به ما رسیده است. ما به خاطر این الطاف، خوشبختی و سعادت را تجربه میکنیم.
بحری که موج او ز سمک تا سما رسیدآن بحر جرعه ای ز می لعل فام ماست
هوش مصنوعی: دریایی که امواجش از عمق زمین تا آسمان میرسند، آن دریا تنها یک جرعه از شراب رنگین ماست.
این سبز خنگ چرخ بمیدان کن فکانهر چند تو سنیست، بعون تو رام ماست
هوش مصنوعی: این آسمان بیفکر و بیحرکت را به میدان بیاور، زیرا هرچند تو بزرگسال هستی، به کمک تو، آنچه نمیتوان رام کرد، تحت کنترل ماست.
شوقی که جان هر دو جهان خوشدلند ازوآن شوق نیز باره زرین مقام ماست
هوش مصنوعی: شوق و عشقی که باعث خوشحالی و سرور هر دو عالم شده، خود نیز نشانهای از مقام و جایگاه با ارزش ماست.
از حق رسید هر چه بهر کس رسیده استما مست جام دوست، جهان مست جام ماست
هوش مصنوعی: هر کس به آنچه که حق اوست دست یافته است، اما ما در شادی و عشق دوستی غرق شدهایم و همین باعث شگفتی و سرخوشی جهان شده است.
گویی که: عشق چیست؟ بگویم که: عشق چیستاقبال و دولت و شرف مستدام ماست
هوش مصنوعی: عشق چیزی است که در آن اقبال، خوششانسی و افتخارات ما پایدار و برقرار است.
قاسم، کمال عشق کسی را بود که اودر میکده مجاور بیت الحرام ماست
هوش مصنوعی: قاسم، به کمال عشق کسی اشاره دارد که در میکده نزدیک خانه کعبه سکونت دارد.