شمارهٔ ۱۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و وحدت در هستی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که عشق و معشوق یکی هستند و همه چیز در نهایت به یک حقیقت واحد برمی‌گردد. او به این نکته اشاره می‌کند که در تمام مکان‌ها و زمان‌ها، حقیقتی واحد وجود دارد که باید توسط دل و چشم حقیقی درک شود. همچنین، اشاره‌هایی به تجارب معنوی و حالاتی چون حالت منصور حلاج مطرح می‌شود که به اعتقاد به یگانگی و حقیقت واحد اشاره دارد. در نهایت، شاعر از خواننده می‌خواهد که خود را آزاد کند تا این یگانگی را درک کند.
عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست
هوش مصنوعی: عاشق چهره تو به اندازهای احترام دارد که لباس و زنجیر برایش یکسان است. کسی که در محله تو زندگی می‌کند، خانهٔ خدا و شراب هم برایش یکسان محسوب می‌شود.
هرکه دیدار خدا دید، مسلم داردکه بتحقیق و یقین دیده و دیدار یکیست
هوش مصنوعی: هر کس که خدا را ملاقات کند، به طور مسلم و با یقین درک کرده که دیدن و ملاقات در حقیقت یکی هستند.
همه جا، از همه رو، روی نماید لیکنهمه جا، از همه رو، آن بت عیار یکیست
هوش مصنوعی: در هر جا و از هر جنبهای، زیباییها و جذابیتها دیده میشوند، اما در همه جا و از هر جنبهای، آن معشوق خاصی وجود دارد که ویژگیهای منحصر به فردی دارد و بیهمتاست.
تو بهر شش غلطی، خواجه، که در خلوت یارعشق و عاشق، می و ساقی، دل و دلدار یکیست
هوش مصنوعی: تو به خاطر شش اشتباه، ای آقای گرامی، در خلوت یار عشق و عاشق، می و ساقی، دل و معشوق یکی هستند.
مانعی نیست درین راه، دل خود باز آرتا ببینی بیقین خانه و بازار یکیست
هوش مصنوعی: در این مسیر هیچ مانعی وجود ندارد؛ دل خود را آزاد کن تا بتوانی به وضوح مشاهده کنی که خانه و بازار در اصل یکی هستند.
یا رب، آن چه حالیست؟ که منصور مدامبر سر دار همی گفت که: دردار یکیست
هوش مصنوعی: ای خدا، چه حالتی است؟ که منصور همیشه بر دار مرگ میگفت که: در حقیقت، همهچیز یکی است.
قاسم از کثرت و ظلمت چو برون رفت تمامگفت: «قد اقسم بالله » که انوار یکیست
هوش مصنوعی: قاسم وقتی از تنگنا و تاریکی خارج شد، تمام وجودش را با اعتماد به خدا پر کرد و اعلام کرد که نورها یکی هستند.