شمارهٔ ۱۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به افرادی که در جستجوی عشق و حقیقت هستند هشدار می‌دهد که نباید به بی‌خبری و غفلت خود ادامه دهند. او بیان می‌کند که دعوی عشق بدون عمل و رفتار مناسب ارزشی ندارد و این که باید در مسیر وفا و صداقت حرکت کرد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که آنانی که در جستجوی عشق هستند، باید به حال یکدیگر رحم کنند و از خودخواهی بپرهیزند. در نهایت، شاعر به کسانی که در غفلتند و به مقصد واقعی خود نرسیده‌اند، می‌گوید که باید بیدار شوند و به حقیقت نزدیک شوند.
حلقه بر در مزن، که راهت نیستجان تسلیم عذر خواهت نیست
هوش مصنوعی: به در نزن و خودت را معرفی نکن، چون تو در اینجا جایی نداری و قلب من هم حاضر نیست از تو عذرخواهی کند.
همه راه تو غفلتست، مروفکر تنبیه و انتباهت نیست
هوش مصنوعی: تمام مسیرهایی که برای تو وجود دارد، در حقیقت ناشی از بی‌خبری و غفلت است؛ تو به فکر تنبیه و بیداری خودت نیستی.
الله الله، که در طریق وفاجان حق بین و رو براهت نیست
هوش مصنوعی: ای خدا! در مسیر وفا، جان حق را ببین و راهت را گم نکن.
دعوی عاشقی کنی و آنگاهبا چنین دعویی گواهت نیست
هوش مصنوعی: اگر ادعای عاشقی میکنی، باید نشانهای یا دلیلی برای این ادعا داشته باشی. بدون گواه و نشانه، ادعای تو بیمعنا خواهد بود.
می روی وز کمال استغناجانب خستگان نگاهت نیست
هوش مصنوعی: تو میروی و این نشان از بینیازیات است، که حتی به آنهایی که در رنج و خستگی هستند، نگاهی نمیکنی.
رحم بر حال عاشقان فقیرگاه داری و گاه گاهت نیست
هوش مصنوعی: گاهی رحم و شفقتی به حال عشقورزان بینوا میکنی، و گاهی هم از آن غافلی.
قاسمی، غرق غفلتی که مداممات گشتی و قصد شاهت نیست
هوش مصنوعی: در این بیت، به وضعیتی اشاره شده که شخصی به شدت در غفلت و خوابآلودگی به سر میبرد و از درک حقیقت و واقعیتهای مهم زندگی بازمانده است. او همچنان در حال سرگردانی است و نمیتواند توجهی به مسیری که باید طی کند، داشته باشد. در نهایت، این شخص به وضوح درک نمیکند که هدف یا آرزوی خاصی در زندگیاش وجود ندارد که او را به جلو هدایت کند.