شمارهٔ ۴۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر ابراز عشق و علاقه عمیق خود به معشوق می‌کند و نشان می‌دهد که به مادیات (دینار) و چیزهای دنیوی اهمیت نمی‌دهد. او عشق را برتر از هر چیز می‌داند و می‌گوید که در عشق به دنبال یافتن جان و دل معشوق است. شاعر همچنین به جدی بودن عشق و کشف اسرار عشق اشاره می‌کند و خود را مردی می‌داند که با درک و فراست به عمق این احساسات پی برده است. او خود را درویش و عاشق می‌خواند و بر این موضوع تأکید می‌کند که نباید در مادیات غرق شد و باید به جستجوی معانی عمیق‌تری پرداخت.
دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارماغیار نمی خواهم، من شیفته یارم
هوش مصنوعی: من به پول و مالیات نیاز ندارم، زیرا من فقط مشتاق دیدار معشوقهام هستم و هیچ چیز دیگری برایم اهمیت ندارد.
گویند که: در عشقش صد جان بجوی باشدگر کار بجان آید، والله که خریدارم
هوش مصنوعی: میگویند: در عشق او باید جانهای زیادی را جستجو کرد، اگر کار به جان برسد، به خدا قسم که من خریدارم.
فردا که قیامت بو، هرکس بر کس میشومن جمله ترا دانم وز جمله ترا دارم
هوش مصنوعی: زمانی که قیامت برپا شود، هر کس مسئول اعمال خود خواهد بود و من هم تو را از میان دیگران میشناسم و به خاطر تو نگرانم.
گویی: دل و جانت را پیوسته بما رو کنحق عالم و علامست، پیوسته درین کارم
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که باید همیشه دل و جانت را به من معطوف کنی، زیرا من حقیقت عالم و علامت هستم و در این مسیر همواره مشغولم.
گویند که: منصوری، منصوری و مشهوریاز تندی اسرارم منصور زند دارم
هوش مصنوعی: میگویند که من از اسرار و رازهایم به خوبی مطلع هستم و به همین خاطر در گذشته به منصوری و شهرت دست یافتهام.
با من بجفا گفتن در می نتوان سفتنمن مرد سحر خیزم، من رند جگر خوارم
هوش مصنوعی: با من بدخلقی و بیرحمی نمیشود، زیرا من کسی هستم که در صبح زود بیدار میشوم و شخصی هستم که شجاعت و صداقت دارم.
زان آتش گلناری، کز سبزه دمد بیرونمن نار نمی خواهم، من عاشق گلنارم
هوش مصنوعی: از آن آتش گلنار که از بین سبزهها بیرون میآید، من نیازی به آتش ندارم؛ چرا که من عاشق گلنار هستم.
در خانه آب و گل، غافل منشین، ای دلدر خانه جان و دل، من خازن اسرارم
هوش مصنوعی: ای دل، در دنیای مادی و جسمانی غفلت نکن، چرا که در عمق وجود تو، در خانه جان و روح، من نگهدارنده اسرار و رازهای بزرگ هستم.
من قاسم درویشم، من عاشق دلریشممن حافظ اسرارم، من ساکن خمارم
هوش مصنوعی: من قاسم هستم، یک درویش که عاشق واقعی است. من حافظ رازها هستم و در حال و هوای مستی زندگی میکنم.