شمارهٔ ۵۰۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی عشق و ارتباط با معشوق را توصیف می‌کند. او اشاره دارد که عشق همچون سنجق (پرچم) سلطان به اوج رسیده و شهر از حیله‌های شیطان ایمن شده است. شاعر از جستجوی خود در شهرها و نقاط مختلف عالم سخن می‌گوید و اینکه در این سفر هیچ کجا به اندازه عشق به معشوق (احمد) را نیافته است. او بر این باور است که توبه و تقوا راهی به سوی حقیقت و عشق واقعی است و اگر کسی این خصایل را نداشته باشد، به سرنوشت خود در کوچه‌های عشق نمی‌رسد. شاعر همچنین بیان می‌کند که اگر دلش از کوی یار گم شود، دیگر در پی دل خود نرود. در نهایت، او به عظمت و زیبایی معشوق و حال خوش قاسمی که از غم رهایی یافته، اشاره می‌کند و آرزوی رحمت خدا برای دل‌های سبکبار را دارد.
بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطانبیا، که شهر شد ایمن ز حیله شیطان
هوش مصنوعی: بیا و عشق را به اوج برسانیم، زیرا حالا که عشق در دلها حاکم است، شهر از توطئههای شیطان در امان شده است.
هزار شهر بگردیدم از فلک بفلکبغیر حضرت السان نیافتم همه دان
هوش مصنوعی: هزاران جا را زیر و رو کردم، اما در هیچ کجا جز در وجود تو کسی را نیافتم که به دانش و فهم تو باشد.
هزار عاشق صادق بدند احمد راولیک کمتر افتد چو بوذر و سلمان
هوش مصنوعی: هزاران عاشق واقعی برای احمد وجود دارند، اما در میان آنها، کمتر کسی مثل بوذر و سلمان پیدا میشود.
مگر بتوبه و تقوی طریقتی برویوگر نه راه نیابی بکوچه سلطان
هوش مصنوعی: اگر برگردی و تقوا پیشه کنی، میتوانی به راه راست دست یابی، و الا راهی به سوی مقام و عظمت نخواهی داشت.
دلم چو گم شود از کوی یار واطلبیددگر مجوی دلم را ز روضه رضوان
هوش مصنوعی: وقتی دل از محبت یار دور شود، دیگر دنبال دل گمشدهام نگرد. حتی در باغهای بهشت هم آن را نخواهم یافت.
ز عزت و عظمت خود بهیچ پروا نیستترا، چنانکه تویی، بر جمال خود نگران
هوش مصنوعی: تو از مقام و ارزش خود هیچ نگران نیستی، همانطور که تویی، بر زیبایی خود توجه داشته باش.
چو قاسمی ز غمت خوشدل و سبکبارستخدای رحم کند بر دل سبک باران
هوش مصنوعی: وقتی کسی مانند قاسم از غم تو شاد و سبکبار است، امیدوارم خداوند بر دل آنهایی که سبکبارند، رحم کند.