شمارهٔ ۶۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و تمجید از حضرت امام حسین (ع) پرداخته است. شاعر به زیبایی و ویژگی‌های برجسته ایشان اشاره می‌کند و دعا می‌کند که ایشان به بندگان خود توجه کنند. در این اشعار، مفاهیمی مانند عشق، بزرگی، و مقام والای امام حسین به تصویر کشیده شده و خواسته می‌شود که سلامتی و رحمت بر ایشان نازل شود. شاعر همچنین به اتحاد و هماهنگی میان صفات مختلف امام حسین و کمالات ایشان اشاره دارد.
ای قطب جامی، شاه انامیدر لطف عامی، نام تو نامی
هوش مصنوعی: ای کسی که در میانه درخشش و شرافت، در تمام لطف و مرحمت محبوبی، نام تو درخشانی است.
بس چاره سازی، بس دلنوازیما را نظر کن، چون از کرامی
هوش مصنوعی: بسیار تلاش کردی و ما را نوازش دادی، به ما نگاه کن، چون ما از نیکان هستیم.
بس سربلندی، بس ارجمندیگه در تشهد، گه در قیامی
هوش مصنوعی: بسیار افتخار و عظمت وجود دارد که در حال نشسته و بلند شدن، انسان با یاد خدا و شهادت به یگانگی او ارتباط برقرار کند.
در روز و در شب گویم سلامت«انت صلاتی،انت سلامی »
هوش مصنوعی: در روز و شب، همواره برایت آرزوی سلامت و خوشبختی دارم. تو همچون نماز و سلام منی.
جامع و جمعی، ماهی و شمعیروی تو رومی، زلف تو شامی
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف زیباییهای معشوقش میپردازد. او نگاهی خاص به چهره و ویژگی‌های منحصر به فرد او دارد. "جامع و جمعی" به معنی داشتن ویژگی‌های متنوع و جذاب است، "ماهی" و "شمعی" نمادهایی از نرمی و روشنی فریبنده هستند. همچنین، "زلف تو" نماد زیبایی و دلربایی است که شاعر به آن اشاره می‌کند. در کل، شاعر با این توصیفات به ستایش زیبایی و جذابیت معشوق میپردازد.
جان و جهانی، روح و روانیجامی بما ده، چون شاه جامی
هوش مصنوعی: به ما زندگی و سرزندگی عطا کن، مانند شاهی که جام پر از زندگی و خوشی به دست دارد.
قاسم ز عالم رو با تو داردبدر منیری، صدر انامی
هوش مصنوعی: قاسم از دنیای خود در کنار تو، مانند ماه درخشان است و در صدر بهترینها قرار دارد.