شمارهٔ ۶۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف جمال و زیبایی معشوق پرداخته و شاعر از او می‌پرسد که از کجا آمده و نامش چیست. او به شدت تحت تأثیر زیبایی معشوق قرار دارد و جانش را فدای او می‌کند. شاعر اشاره می‌کند که هر زیبایی که می‌بیند در مقایسه با روی معشوق هیچ است و پیوند عشق او او را به بند کشیده است. وقتی نام معشوق را می‌بیند، احساس آزادی می‌کند. در ادامه، شاعر از دل خود می‌خواهد که از عشق معشوق خارج نشود و از گره‌های عشق که جانش را می‌گشاید، سخن می‌گوید. او حافظ معشوق و حامی دل خود را می‌خواند و نمی‌تواند بدون او تاب بیاورد.
ای ماه معربد، ز کجایی و چه نامی؟یا رب بفدای تو دو صد جان گرامی
هوش مصنوعی: ای ماه زیبا و درخشان، از کجا آمدهای و نامت چیست؟ خدایا، دو صد جان عزیزم فدای تو!
هر شیوه که بینم همه حسنست و ملاحتروی تو ز روم آمد و زلفین تو شامی
هوش مصنوعی: هر سبکی که میبینم زیباست و دلنشین، اما زیبایی و جذابیت چهرهات از روم آمده و موهای زیبایت شبیه به زیباییهای شام است.
پیچ و گره زلف تو ناگاه عیان شدافتاد دل عاشق در بند غلامی
هوش مصنوعی: ناگهان پیچیدگیهای موهای تو نمایان شد و دل عاشق در اسارت عشق تو گرفتار شد.
چون نام تو در نامه بدیدم شدم آزادجانم بفدای تو، زهی نامه نامی
هوش مصنوعی: وقتی نام تو را در نامه دیدم، احساس آزادی کردم. جانم فدای تو باد، چه نامهای با نامی بزرگ و برجسته!
از صحبت جانان بکجا میروی؟ ای دلزنهار! ازین خانه ببیرون نخرامی!
هوش مصنوعی: ای دل! به کجا میروی از صحبت معشوق؟ مراقب باش و از این خانه خارج نشو!
از عشق گشاید گره بسته جانتگر صدر عظامی تو و گر بدر تمامی
هوش مصنوعی: اگر از عشق کمک بگیری، مشکلات و گرفتاریهای روحیات حل خواهد شد، چه تو فردی بزرگ و محترم باشی و چه شخصیتی کامل و برجسته.
قاسم نتواند که شکیبد ز تو یک دمای پشت و پناه دل و ای حاکم و حامی
هوش مصنوعی: قاسم نمی‌تواند یک لحظه بدون تو صبر کند، ای پشتیبان و حمایت کننده دل.