شمارهٔ ۶۳۹ - قاسم انوار

زنهار! درین کوی بغفلت نخرامیجویان خدا باش، اگر مرد تمامی

بیرون ز ره راست طریقی بخدا نیستگر پیر هری باشی، اگر احمد جامی

تندست و جگرسوز و جهان تاز بحدیکس را نبود زهره که گوید که: چه نامی؟

ایمان همه تسلیم و همه صلح و صلاحستبا ما بچه جنگی؟ هله! ای پیر نظامی

آنجا که نظامست همه کار بکامستمن با تو چه گویم؟ که نه خاصی و نه عامی

قرآن ز خدا آمد و سنت ز پیمبرگفتند سلف قصه این نامی نامی

ار اهل دلی باز بپرسی که: درین راهکس را خبری هست از آن یار گرامی؟

مقصود ز اسلام و ز تسلیم همین بودباقی همه الفاظ و اشارات و اسامی

قاسم، ز جهان معرفت دوست مرادستگر حق نشناسی، چه عظامی، چه کرامی؟