شمارهٔ ۶۶۵
هوش مصنوعی: این اشعار به بررسی مفاهیم عمیق و روحانی مربوط به شناخت و فهم وجود انسان و جهان می‌پردازد. شاعر به مسأله گرایشات شخصی اشاره دارد که نباید به ظواهر و دنیای مادی نگاه کرد. او تأکید می‌کند که اگر کسی به حقیقت خلقت و هدف زندگی توجه نکند، نمی‌تواند رشد کند و راه را به درستی بپیماید. همچنین، وی به این نکته اشاره دارد که در مواجهه با سختی‌ها و قهرها باید به مقام و حالت معنوی خود توجه کرد و گرایش به یاد خدا و حقیقت را در اولویت قرار دهد. در نهایت، شاعر به عشق و علاقه به حق اشاره کرده و می‌گوید که همچنان که انسان به صفات نیکو پرداخته و از زشتی‌ها دور می‌شود، می‌تواند به حقیقت نزدیک‌تر شود.
روسیه را، گر ببینی، رد کنیروی مه را، گر ببینی، کد کنی
هوش مصنوعی: اگر روسیه را ببینی، آن را کنار بگذاری و اگر روی مه را ببینی، آن را نیز نادیده بگیری.
گر ندارد رشد کی گردد رشید؟چون رشید راه را ارشد کنی؟
هوش مصنوعی: اگر کسی رشد نداشته باشد، چگونه می‌تواند به کمال و maturity برسد؟ چون اگر میخواهی او به کمال برسد، باید راهنماییاش کنی.
چونکه قهرت تاختن آرد بجانعارفان راه را مرتد کنی
هوش مصنوعی: زمانی که خشم تو بر روح عارفان بزند، مسیر را برای آنها دشوار میسازی و آنها را از حق منحرف میکنی.
رو بگردانی ز عالم مردواررو بسوی دولت سرمد کنی
هوش مصنوعی: اگر از دنیای مادی و دنیوی روی برگردانی، به سوی سعادت و نعمتهای پایدار میشتابی.
تو ندانی غایت افعال خویشنیک و بد گرمی کنی، با خود کنی
هوش مصنوعی: تو از پیامد کارهایت، چه خوب و چه بد، آگاه نیستی. هر کاری که انجام میدهی، در واقع به خودت بازمیگردد.
چون نداری روی کفر و کافریروی دل با جانب احمد کنی
هوش مصنوعی: زمانی که تو روی به کفر و سرکشی نداری، دل خود را به سوی حضرت احمد (پیامبر اسلام) متمایل کن.
قاسم از دلدادگان شوق تستحاکمی، گر نیکویی، گر بد کنی
هوش مصنوعی: قاسم از عاشقان توست، تو حاکمی که هر کاری که کنی اعم از خوب یا بد، او به عشق تو ادامه میدهد.