شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند میخواهد به وضعیت دردناک و رنجهای خود رحم کند. او به گریه، زاری، فقر و ناامیدیاش اشاره میکند و از خدا میخواهد که به حالش توجه کند و رحمتی نثارش کند.
بر گریه و بر زاری من رحمت کنبر مفلسی و خواری من رحمت کن
هوش مصنوعی: به من که در حال گریه و زاری هستم رحم کن و به وضع ناگوار و مشکل زندگیام لطف داشته باش.
بر ناله وبیداری من رحمت کنبر فقر ونگونساری من رحمت کن
هوش مصنوعی: به من کمک کن و بر مشکلات و غمهایم رحم کن. مرا در دل شکیبایی و امید یاری کن تا بر دشواریهای زندگی فائق آیم.