قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی رفتار و اندیشه انسان‌ها می‌پردازد. شاعر از ما می‌خواهد که به دنبال چیزهایی که برای ما مفید نیستند، نرویم و از آنچه فراری هستیم، سخن نگوییم. او به روابط انسانی اشاره می‌کند و بر اهمیت خوش‌خلقی و رفتار نیک در زندگی تأکید می‌کند. همچنین به معنای واقعی خوشبختی و موفقیت که از دانش و آگاهی به دست می‌آید، اشاره دارد و می‌گوید که مال و ثروت نمی‌تواند جایگزین علم و دانایی شود. در نهایت، او به اهمیت درک خود و اعمال ما در این جهان اشاره کرده و ما را به تفکر در مورد آینده‌مان دعوت می‌کند.
آنچه‌ت بکار نیست چرا جوئی؟وانچه‌ت ازو گریز چرا گوئی؟
هوش مصنوعی: چرا به دنبال چیزی هستی که به کارت نمیآید؟ و چرا از چیزی که از آن فراری هستی، صحبت میکنی؟
به روئی ار به روی کسی آریبی‌شک به رویت آید بی‌روئی
هوش مصنوعی: اگر به کسی محبت و روی خوش نشان دهی، بدون شک آن شخص نیز با محبت و رفتار خوب به شما پاسخ خواهد داد.
خوش خوش از جهان و جوانمردیپیش آر و پیش مار خوی نوئی
هوش مصنوعی: زندگی را با خوشی و جوانمردی پر کنید و از خودتان چیزی تازه به نمایش بگذارید.
بدخو عقاب کوته عمر آمدکرگس دراز عمر ز خوش خوئی
هوش مصنوعی: بدخویی و بدعهدی، مانند عمر کوتاه عقاب است، در حالی که خوشخویی و نیکرفتاری مانند عمر طولانی کرکس، ماندگار خواهد بود.
این زال شوی‌کش چتو بس دیده استاز وی بشوی دست زناشوئی
هوش مصنوعی: این شخص که به زال معروف است، تجربههای زیادی در زندگی داشته و بهتر است از او فاصله بگیری و به فکر ازدواج با او نباشی.
بنده مشو ز بهر فزونی راآن را که همچو اوئی و به زوئی
هوش مصنوعی: اگر میخواهی بنده کسی شوی، برای افزایش ثروت و مقام نباشد. زیرا کسی که به او مینگری، همتای او نیست و نمیتوانی به او برسید.
گر دانشت به مال به دست آمدپس مال می به دانش چون جوئی؟
هوش مصنوعی: اگر داناییات با پول به دست آمده، پس چگونه میتوانی ثروت را با دانش به دست آوری؟
چون می‌فروشی آنچه خریده‌ستی؟خونی ز خون ز بهر چه می‌شوئی؟
هوش مصنوعی: چرا آنچه را که خریداری کردهای می‌فروشی؟ برای چه به خاطر خونِ خودت دست به تغییر میزنی؟
جان را به علم پوش چو پوشیدیتن رابه ششتری و به کاکوئی
هوش مصنوعی: جان خود را با علم بپوشان، همانطور که بدن را با لباس میپوشانی.
روشن روانت گنه ز بی‌علمیتیره تنت چو مشک به خوش‌بوئی
هوش مصنوعی: روان تو روشن و پاک است، ولی به خاطر جهل و نادانیات، بدنت مانند مشک، بوی خوشی ندارد.
پوینده این جهان و فروزندیاو را از این قبل به تگاپوئی
هوش مصنوعی: این بیت به مفهوم جستجوگر و فعال بودن در این جهان اشاره دارد و نشان میدهد که وجود و تلاش او در این دنیا به نوعی روشنایی و حرکت میبخشد. در واقع، او به عنوان یک نیرو و منبع انرژی، به تغییر و تحول در جهان کمک می‌کند.