شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به حالتی از عشق و شوق اشاره دارد که او را به دام زهد انداخته است. او خود را فردی ساده‌لوح معرفی می‌کند که در جستجوی زیبایی معشوق است. همچنین، به تأثیر محبت در زندگی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که از اول زندگی‌اش با محبت بزرگ شده است. در پایان، او از خود می‌خواهد که در برابر مسائل معنوی و مذهبی شرم کند، چون عشق و شوقش او را به حالتی متفاوت کشانده است.
در سر افتاده ست شوق باده امچون کنم در دام زهد افتاده ام
هوش مصنوعی: شوق نوشیدن شراب در دل من به شدت وجود دارد، اما چگونه میتوانم از آن لذت ببرم در حالی که در دام زهد و پارسایی گرفتار شدهام؟
ساده لوحم همگنان دانند و مندر پی مه طلعتان ساده ام
هوش مصنوعی: من آدم سادهای هستم و دوستانم هم این را میدانند، اما من هنوز در جستجوی زیبایی چهرهات هستم.
هوش خواهد از من و من عقل و هوشدر خراباتی گرو بنهاده ام
هوش مصنوعی: من از دست هوش و فهم خود خستهام و آن را در دیوانگی و بیخیالی سپردهام.
از محبت می کنندم منع و منخود ز مادر با محبت زاده ام
هوش مصنوعی: من را از محبت منع میکنند، در حالی که من خود از محبت به دنیا آمدهام.
فاش کردی ای صفایی سرّ منشرم کن از مصحف و سجّاده ام
هوش مصنوعی: به طور واضحی، ای زیبایی، راز من را آشکار کردی. از قرآن و سجادهام خجالت بکش.