شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره تجربه‌های عاشقانه و رهایی از قید و بندهای دینی و ظاهری است. شاعر از شکست دل خود سخن می‌گوید و به عشق و ارتباطاتش اشاره می‌کند. او به میخانه می‌رود و به دور از ریا و زهد، از لذت‌های شراب می‌نوشد. در مقابل نفاق و بدعهدی‌ها، او تصمیم می‌گیرد که از روابط بی‌مصداق دست بکشد و در جستجوی خود واقعی‌اش باشد. او به نوعی به آزادی و بی‌خبری از قضاوت‌های دیگران و دلبستگی به عشق واقعی تأکید می‌کند.
جز شیشهٔ دل که من شکستماز عشق بگو چه طرف بستم
هوش مصنوعی: جز شیشهٔ دل که من شکستم از عشق، بگو چه چیزی را به دست آوردم؟
دی با دو سه رند لاابالیدر میکده پای خم نشستم
هوش مصنوعی: دیروز با چند نفر رفیق بیخیال در میکده نشسته بودم و دور هم مشغول گپ و گفتگو بودیم.
جامی دو ز باده در کشیدماز دام ریا و زهد رستم
هوش مصنوعی: دو جام از شراب نوشیدم تا از دام ریا و زهد رهایی یابم.
تا شیخ به جستجوی پل بودمن آمدم و ز جوی جستم
هوش مصنوعی: در زمانی که شیخ در تلاش بود تا پلی پیدا کند، من به سراغ جوی رفتم و از آن آب نوشیدم.
در خانه ی خویشتن نشستهدر بر رخ غیر دوست بستم
هوش مصنوعی: در خانه خودم نشستهام و به چهره کسی غیر از دوست توجهی نکردهام.
مهر از همه دلبران بریدمعهد همه را بهم شکستم
هوش مصنوعی: از همه عشقها و دلبرها دل بریدم و عهد و پیمان همه را قطع کردم.
از دشمن و دوست پا کشیدمزین قوم نفاق پیشه رستم
هوش مصنوعی: از دشمن و دوست فاصله گرفتم، زیرا از جماعتی که در نفاق به سر میبرند، دوری کردم.
بردند میان کارم اماصد شکر که از میانه رستم
هوش مصنوعی: آنها مرا در کارهای خود مشغول کردند، اما خوشحالم که از میان همه، رستم را دارم.