شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: این شعر به نقد رفتارهای ناپسند و دنبال کردن财富 و قدرت در جامعه می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هرگونه شرارت در دنیا به دنبال منافع مادی است. او به این نکته اشاره می‌کند که کسی که برای دست‌یابی به مال و قدرت به دیگران بی‌احترامی می‌کند، هرگز آبرو ندارد. همچنین، به اهمیت شادی و غم در زندگی اشاره می‌شود و این که تکیه بر دنیا نامطمئن است. در نهایت، شاعر می‌گوید که آرامش و آسودگی واقعی در کم کردن حرص و طمع است، نه در دنبال کردن خواسته‌های بی‌پایان.
هر شرارت در جهان فرزند آدم می‌کندبهر گرد آوردن دینار و درهم می‌کند
هوش مصنوعی: هر نوع بدی در دنیا به خاطر جمع کردن پول و ثروت از طرف انسانها انجام می‌شود.
آبرو هرگز ندارد آنکه در هر صبح و شامپیش دونان پشت را بهر دونان خم می‌کند
هوش مصنوعی: کسی که برای جلب توجه افراد حقیر و بیارزش، در هر روز و شب خود را تحقیر می‌کند و به آنها احترام میگذارد، هرگز آبرو و اعتبار نخواهد داشت.
چون ز غم بیچاره گردی باده با شادی بنوشکاین اساس شادمانی چاره غم می‌کند
هوش مصنوعی: وقتی که به خاطر غم و اندوه دچار پریشانی میشوی، با شادی شراب بنوش. زیرا این کار میتواند راهی برای کاهش غم و پیدا کردن شادمانی باشد.
تکیه بر عهد جهان هرگز مکن کاین بی‌وفاصبح عید عاشقان را شام ماتم می‌کند
هوش مصنوعی: بر اعتماد به promises و وعدههای این دنیا تکیه نکن، زیرا این دنیا ناوفاست و ممکن است در روزی که باید روز خوشی و شادی باشد، تبدیل به روزی پر از غم و اندوه شود.
زورمندان را طبیعت کرده غارت‌پیشه خلقآفتاب از این سبب تاراج شبنم می‌کند
هوش مصنوعی: طبیعت زورمندان را به غارتگری واداشته است و به همین دلیل، آفتاب (یا روشنایی) شبنم را میدزدد و از آن چیزی باقی نمیگذارد.
فرخی آسودگی در حرص بی‌اندازه نیستمی‌شود آسوده هرکس آز را کم می‌کند
هوش مصنوعی: آسودگی و راحتی خاطر به خاطر حرص و طمع زیاد به دست نمیآید، بلکه هر کس با کاهش خواستهها و آرزوهایش میتواند به آرامش و آسایش برسد.