شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به بیان نگرانی‌ها و دردهای بشری پرداخته است. او می‌گوید که دل ما هرگز از غم آسوده نخواهد شد و مشکلات اقتصادی همواره بین مردم وجود دارد. همچنین، برای رسیدن به عشق واقعی و واقعیات زندگی باید از جان گذشت. او به ناپاکی‌ها و تهمت‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که دامن پاکان هیچ‌گاه آلوده نمی‌شود. شاعر به زیبایی و جفا اشاره کرده و از غم‌های قدیمی سخن می‌گوید که همواره باقی خواهند ماند. در نهایت، او بیان می‌کند که حتی اگر دنیا هم به دشمنی بپردازد، غم جانبازان و افراد صادق افزوده نخواهد شد.
یک دم دل ما از غم، آسوده نخواهد شدوین عقده بآسانی، بگشوده نخواهد شد
هوش مصنوعی: دل ما به خاطر غمها هیچ زمان آرام نخواهد گرفت و این مشکلات به راحتی حل نخواهند شد.
تا فقر و غنا با هم، در کشمکش و جنگنداولاد بنی آدم، آسوده نخواهد شد
هوش مصنوعی: تا زمانی که فقر و ثروت در تضاد و نزاع هستند، فرزندان آدم نمیتوانند آرامش داشته باشند.
در وادی عشق از جان، تا نگذری ای سالکاین راه پر از آفت، پیموده نخواهد شد
هوش مصنوعی: در مسیر عشق، اگر از جان خود نگذری، ای مسافر، این راه پر از مشکلات هرگز طی نخواهد شد.
اندیشه کجا دارم، از تهمت ناپاکانچون دامن ما پاکست، آلوده نخواهد شد
هوش مصنوعی: من به فکر تهمتهای ناپاکان نیستم، زیرا دامن ما پاک است و این تهمت‌ها نمیتوانند ما را آلوده کنند.
ای شاه رخ نیکو، از خط جفا رخ شوکاین لکه تو را از رو، بزدوده نخواهد شد
هوش مصنوعی: ای زیبا روی شاه، از ظلم و ستمی که بر تو رفته است دور شو؛ زیرا این آسیب و درد به هیچ وجه از چهرهیت پاک نمی‌شود.
از گفته ما و من شد تازه غم دیریناین رسم کهن تا کی، فرسوده نخواهد شد
هوش مصنوعی: همیشه با گفتن من و تو، غم کهنه و قدیمی دوباره تازه میشود. این سنت قدیمی تا چه زمانی ادامه خواهد داشت و فرسوده نخواهد شد؟
گر دشمن جان گردند، آفاق به جان دوستیکجو غم جانبازان، افزوده نخواهد شد
هوش مصنوعی: اگر دشمنان زندگی ما را تهدید کنند، باز هم غم و اندوه جانبازان با تمام دنیا و همه جا برای دوستی که در کنار ماست، بیشتر نخواهد شد.