تناجی
فرخی یزدی

شمارهٔ ۱۹۸

گر شیخ ریا رند قدح نوش نبودگر شحنه شهر مست و مدهوش نبود
یک شمه ز بی مهری او می گفتمگر مهر مرا بر لب خاموش نبود