شمارهٔ ۳۶۴
هوش مصنوعی: شاعر در این متن از غم و دلتنگی خود سخن می‌گوید و روزهای سخت و پر مشقتش را به تصویر می‌کشد. او احساس می‌کند که روزهایش سیاه‌تر می‌شوند و چرخ فلک به دور خود می‌چرخد و او را به ذلت می‌کشاند. در نهایت، با حسرتی از اینکه ای کاش وضعیت به حالت اول برمی‌گشت، به وضعیت خود اشاره می‌کند.
ای روز سیاه من سیه تر گردیوی دیده به خون دل شناور گردی
هوش مصنوعی: ای روزهای تار و سیاه من، تو حتی سیاه‌تر و تیرهتر میشوی و ای چشمهام، در غم و درد دل، غرق میشوی.
ای چرخ ز گردش تو من پست شدمگر گردشت این چنین بود برگردی
هوش مصنوعی: ای چرخ که به خاطر تو من به ذلت افتادم، اگر چرخش تو اینگونه بود، باید به عقب برمیگشتی.