رباعی شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: این چهار بیت به اهمیت وجود و زیبایی الهی اشاره دارد و بیان می‌کند که بدون حضور و جمال الهی، هر گونه تلاش و فعالیت، بی‌فایده و بی‌ارزش است. همچنین، بر نقش حیاتی خداوند به عنوان منبع زندگی و نور در جهان تأکید می‌شود و می‌گوید که زوال وجود چنین نور و جلالی، قابل تحمل نیست.
دولت همه ساله بی‌جلال تو مبادهمت همه ساله بی‌جمال تو مباد
هوش مصنوعی: هر سال نمیتواند بدون شکوه و جلال تو سپری شود و هیچ زمان نمیخواهم که تلاشهایم بدون زیبایی و جذابیت تو باشد.
هر بنده که هست بی‌کمال تو مبادخورشید جهان تویی، زوال تو مباد
هوش مصنوعی: هر انسانی که به کمال تو نرسیده باشد، نباید وجود داشته باشد. تو خورشید جهان هستی و نباید هیچ چیز از بین برود.