شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این شعر از حال و روز عاشقانی سخن می‌گوید که در عشق دچار اندوه و بی‌تابی هستند. شاعر می‌گوید که دل عاشق به خاطر درد عشق درمانی نیافت. عقل و صبر نیز در برابر غم از دست رفته‌اند و به حالت ناتوانی رسیده‌اند. احساسات و غم‌ها بر زندگی آن‌ها چیره شده و هیچ امید نجاتی نیست. عشق آتش‌زا و پرحرارت است، اما بر عاشق فرمانی ندارد. در نهایت، شاعر به عدم توانایی در مقابله با دردهای عاشقی و جدایی اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی وقتی جانش در خطر است، قربانی عشق نمی‌شود. این شعر تجسمی از فلسفه عشق و رنج ناشی از آن است.
دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت
هوش مصنوعی: دل به درد و رنجی میسوزد که دیگر درمانی برای آن وجود ندارد، و عقل نیز در سردرگمی و بیراههای باقی مانده که نمیتواند تو را در این شرایط به درستی راهنمایی کند.
صبر می زد لاف چون طوفان غم بالا گرفتعاجزی شد زانکه کشتی در خور طوفان نداشت
هوش مصنوعی: صبر سعی میکرد خود را قوی جلوه دهد، اما زمانی که غم و اندوه شدت گرفت، به ضعف و ناتوانی رسید، زیرا دیگر توانی برای مقابله با طوفان نداشت.
شحنه عشق تو تا سر حد جان آتش بزدبیشتر می شد ولیکن بیشتر فرمان نداشت
هوش مصنوعی: شور و شوق عشق تو به قدری شدید بود که میتوانست تا مرز جانم آتش بزند و مرا در خود بسوزاند، اما این احساس بیشتر از آنکه در کنترل من باشد، خارج از دسترس من بود.
غم نمی بایست دل را وین به اقبال تو بودوانکه می بایست یعنی صبر یک جو زان نداشت
هوش مصنوعی: غم نباید دل را دربر بگیرد و این شرایط به خاطر اقبال توست، اما آنچه که باید وجود داشته باشد، صبر و تحمل است که من آن را ندارم.
گوی زد حسنت ولی ننهاد پای اندر رکابزانکه اندر هفت کشور جای یک چوگان نداشت
هوش مصنوعی: حسنت مثل گوی زردی است که نمیگذارد در رکاب سواری قرار بگیرد، زیرا در هفت کشور، هیچکس را پیدا نمی‌شود که مانند تو باشد.
خون دل خوردی ، بروی لب همی خایم که اوجان چرا پیشت به دندان مزد در دندان نداشت
هوش مصنوعی: شما ناراحتی و غم را در درون خود تحمل میکنید و به آرامی بر لبان خود لبخند میزنید، در حالی که نمیدانید چرا آن فرد عزیزتان، که همیشه در دل شما جا دارد، هیچ نشانی از عشق و محبت به شما نشان نمیدهد.
ماند جانی با مجیر از وی به عیدی کن قبولکو به از جان از برای عید تو قربان نداشت
هوش مصنوعی: یک روح در دل مجیری باقی مانده که برای عید تو حاضرم او را قربانی کنم؛ زیرا ارزش او برای من بیشتر از جانم است.