شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت به عشق و تعلق خاطر خود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که از عشق محبوبش هرگز برنخواهد گشت و حتی در دشواری‌ها و زخم‌های عشق، از این راه باز نخواهد گشت. شاعر به تمثیل‌هایی از زندگی و امید اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق او به محبوبش همچون آب زمزم است که تشنه هرگز از آن سیراب نمی‌شود. در نهایت، او تاکید می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند او را از این عشق دور کند و او همواره در کنار محبوبش خواهد ماند.
ز عشقت دل مسلم برنگرددز کویت باد بی غم برنگردد
هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو، دل مؤمن هرگز از کوی تو دور نمی‌شود و بادی بدون غم به سوی تو نخواهد آمد.
ز من پرسی باشد عاشق آنکسکه با زخمت ز مرهم برنگردد
هوش مصنوعی: اگر از من بپرسی، عاشق واقعی کسی است که حتی با زخم‌های تو، حاضر به ترک تو و مراقبت از تو نمی‌شود.
سر شاخ امید آن مرغ داردکه از دام تو یکدم برنگردد
هوش مصنوعی: آن پرندهای که در بالای شاخ امید قرار دارد، تنها برای کسی است که بعد از گرفتار شدن در دام تو، هرگز برنگردد.
به یک زخم از تو چون گردد آن دل؟که گر خونش خوری هم برنگردد
هوش مصنوعی: اگر دل به یک زخم تو دچار شود، چگونه میتواند دوباره به حالت اول برگردد؟ حتی اگر تمام خونش را هم بدوشی، باز هم به حالت قبلش برنمیگردد.
ترا پرسم که برگشتی ز بیدادبگوی آری که عالم برنگردد
هوش مصنوعی: میخواهم بپرسم آیا از ظلم و ستم دست کشیدی؟ اگر جواب مثبت است، بگو بله؛ زیرا دیگر دنیا به حالت قبلیاش برنمیگردد.
ز عشقت بر نگردم من تو دانیکه تشنه ز آب زمزم برنگردد
هوش مصنوعی: از عشق تو هرگز از راه برنمیگردم. تو میدانی که کسی که به آب زمزم نیاز دارد، هرگز از آن دست نمیکشد.
تو محرم باش و خوش بنشین که هرگزمجیر از هیچ محرم برنگردد
هوش مصنوعی: با هم صمیمی و راحت بنشین که هیچگاه ناامیدی از کسی که در محفل ماست، برنمیگردد.