شمارهٔ ۱۳

هوش مصنوعی: این شعر به بیان غم و اندوه شاعر می‌پردازد. او می‌گوید که در عالم، هیچ شادی و همدمی برای او باقی نمانده است و حتی لحظه‌ای خوشی نیز ممکن نیست چرا که در این دنیا کسی وجود ندارد که بی‌غم باشد. شاعر به توصیف درد و رنج‌هایی می‌پردازد که بر او و دیگران حاکم است و بر این باور است که در این جهان پر از غم، هیچ راحتی یا خوشی نمی‌توان یافت. او در نهایت با حسرت می‌گوید که حتی اگر پادشاه سرزمین‌ها باشد، ارزش آن را ندارد چرا که از آرامش و راحتی بی‌بهره است.